Roerganger 2.0

Les

20 augustus 2009 · 8 Reacties

Stel u heeft een schattig buurjongetje van een jaar of vijf dat heel graag met u meewandelt als u de hond uitlaat. Dat gunt u zo’n jongetje uiteraard en het is ook best gezellig omdat het jongetje aan één stuk door praat zodat de oorverdovende stilte in het bos wat minder tot u doordringt.

Stel ook dat u de hond leert apporteren. Dat is leuk voor de hond, het jongetje en voor u als baasje en als mens. Dan zoekt u een stevige dikke stok, werpt deze enige malen zo ver mogelijk weg en moedigt de hond aan de stok te zoeken, in zijn bek te nemen en kwispelend terug te brengen.

Stel dit lukt aardig, zodat het jongetje enthousiast wordt en ook eens wil werpen. Dat lijkt u een heerlijke ervaring voor het jongetje, dus dat laat u hem met liefde doen.

Ga dan wel zelf plat op de grond liggen.

*drukt icepack stevig tegen hoofd*

→ 8 ReactiesCategorieën: Roerganger 2.0

Ding

15 augustus 2009 · 3 Reacties

“Pap, wist je dat zo’n ding helemaal geen naam heeft?” vraagt mijn zoon. Nee, dat wist ik niet. Het lijkt me echter sterk dat een ding dat al zo lang bestaat en bij elke supermarkt in gebruik is, geen naam heeft.

“Weet je wat, zoon? Ik vraag het gewoon even.” Dat lijkt zoon geen goed idee, getuige zijn “Neehee, pap. Niet doehoen!”. Maar ja, je moet zo’n jongen toch wat leren. Dus vraag ik het, met een nu uit schaamte naar zijn schoenen starende zoon naast me, aan de caissière, tot wie ik dankzij haar naamspeldje persoonlijk het woord kan richten. “Ja Arlina, ik heb een bonuskaart, hoef geen koopzegels maar wel wil graag de gratis AH-muntenstickers. En, Arlina, ik heb ook een vraag aan jou: weet jij hoe zo’n ding heet?” Arlina blijkt het niet te weten.

“Weet je wat, zoon? We vragen het bij de Klantenservice.” Onderweg ernaartoe houdt zoon halverwege zijn pas in. Ik laat hem maar en stel mijn vraag aan de jongen van de Klantenservice. Die blijkt het ook niet te weten.

“Mag ik een suggestie doen, dan?” vraag ik en voeg meteen de daad bij mijn woord: “Wat vind je van bee-es-bee? Boodschappenscheidingsbordje dus?” Als de jongen van de Klantenservice mij met slechts vraagtekens in zijn ogen aankijkt, herhaal ik mijn geniale idee en vraag hem het door te geven aan het Hoofdkantoor. Daar blijkt de bedrijfsleider aan te pas te moeten komen. Aangezien ik op dreef ben, heb ik daar geen moeite mee. Terwijl ik verderop mijn zoon de andere kant op zie kijken, licht ik mijn inval toe aan de inmiddels aangetreden bedrijfsleider, die hetzij uit bewondering hetzij uit beleefdheid, aandachtig luistert en bevestigend knikt. Hij blijkt bereid het Hoofdkantoor te bellen.

Geduldig en enigszins verwachtingsvol aangaande de juichkreten die vanuit het Hoofdkantoor op zullen stijgen (Eindelijk, eindelijk, eindelijk een goed woord voor dat ding. Jippie!), wacht ik op de uitkomst van het gesprek.

“Meneer…”, richt de bedrijfsleider zich na het terugplaatsen van de telefoonhoorn tot mij. “Uhm, het spijt me, maaruh, het ding heeft al een naam: een beurtbalkje.”

De rest van de dag breng ik kniezend door. Zoon heeft zich op zijn kamer teruggetrokken. Beurtbalkje? Beurtbalkje?! Beurtbalkje?!?!?! Ik wil niet veel zeggen, maar dat lijkt mij toch eerder iets waarmee men in de prostitutiebranche de omzet bijhoudt.

→ 3 ReactiesCategorieën: Roerganger 2.0
getagged:

Vera

3 augustus 2009 · 3 Reacties

Ik was een weekje weg. Toen ik terugkwam, was ze verhuisd, naar haar vader. Zonder afscheid.

Slechts een halflege meisjeskamer herinnerde aan haar vierjarig verblijf in het samengesteld gezin. Een roze bed, knuffels her en der, kleding verspreid over de grond, een leeg bureautje, een kale kast.

En een paard. Een hobbelpaard, dat ze ooit van opa en oma kreeg. Gisteren kwam ze het paard halen.

Het was wat onwennig haar weer te zien. Voor haar ook, geloof ik. Maar toen ze wegging, kreeg ik een heerlijke duw van haar. Als vanouds. Natuurlijk riposteerde ik met een schop onder haar kont. Bevrijdend gelach.

Dag Tsjikkie!

→ 3 ReactiesCategorieën: Roerganger 2.0

Concentratie

2 augustus 2009 · 3 Reacties

Laat ik het maar eens opschrijven. Misschien werkt dát.

De mousse is voor mijn haar, de scheergel voor mijn tronie. Daktarin is voor de teenschimmel, de EpiAnal voor ik weet wel.

En nu eens kijken of het morgenochtend wél lukt al dat spul op de juiste plekken te smeren.

→ 3 ReactiesCategorieën: Roerganger 2.0
getagged: