Ik had de vraag totaal niet verwacht. Het was ook geen gebruikelijke vraag. Voor mij althans. De vraag was me nog nooit gesteld. En ik verwacht dat de vraag me ook nooit meer gesteld zál worden. Dat mag ik toch hopen.
Het was de huisschilder die de vraag stelde. Hij kwam de boel opnemen. Ik begeleidde hem van kamer naar kamer. En toen kwam het gesprek op de vele kleuren. Aangezien die ook mij niet enorm bevallen en ik hier blijkbaar zelfs door een schilder niet verantwoordelijk voor wil worden gehouden, meldde ik dat de kleurendiversiteit van muren en kozijnen met name het werk van mijn ex was.
En toen stelde hij hem. De vraag. Is uw ex een vrouw?
wow wat een opmerkzame scherpzinnigheid…..van de schilder…
LOL….doet me denken aan een overbuurvrouw van mij die met wakend oog de zedelijkheid van de wijk in de gaten hield, uit angst voor verloedering en verval.
Buurvrouw, vroeg ze, ontvangt u mannen? Ja, antwoordde ik, en ook vrouwen!……
… en?
@Lian Reuvekamp: Het antwoord dat ik de schilder had moeten geven: wat denk je zelf?
Ik weet het, dus ik zeg het niet!
Wahahahaha, je hebt toch wel heel hard gelachen hoop ik?? ;-)
#durftevragen
hihi
Heya V. (poging twee, de eerste floepte weg). Mooi eenvoudig verhaaltje. Daar hou ik wel van. Compimenten dus. Hartelijke groet, Wolvin