Kerkwerk

Een aprilzonnetje en een strakblauwe lucht. De roodtinten in de gezandstraalde bakstenen van het Domburgse kerkje ogen talrijk. In het lentefrisse gras dat de kerk omringt, staan twee schragen. Daarop ligt een deur. De ingang van de kerk is een donker gat.

De deur op de schragen is robuust maar ook pokdalig, van houtvulsels en stopverf. Je zou niet zeggen dat de kerk nog geen 200 jaar oud is. Toch staat dat op het ANWB-bord waarop in te ruim gespatieerde tekst ook te lezen is dat Mondriaan tussen 1908 en 1914 jaarlijks enige tijd in Domburg doorbracht. Schoonheid, vond Mondriaan in die fase, kan zonder natuurgetrouwe voorstelling worden weergegeven – soms zelf beter. Dat staat ook op het bord. Vergezeld van twee afbeeldingen: de contouren van het vooraanzicht van de kerk en de gestileerde en geabstraheerde weergave daarvan door Mondriaan.

De werkmannen bestuderen en bevoelen de deur, zoals een chirurg bestudeert waar hij de aanzet van de incisie zal plaatsen. Op het aannemersbusje staat dat ze gespecialiseerd zijn in restauratieve werken. De een geeft de ander een plank aan. Dat moet hij andersom doen, gebaart zijn collega. Terwijl hij de plank overneemt, nu met de juiste zijde boven, lacht hij. Ook met zijn ogen. Ze zeggen niets, de mannen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s